जागतिकीकरणाचा मानवी चेहरा.....

भानू काळे - bhanukale@gmail.com

Published: Sunday, December 23, 2012

भ्रष्टाचाराने बरबटलेल्या, गलथान प्रशासनाने पोखरलेल्या आणि विकासाच्या बहुतेक आघाडय़ांवर जगाच्या खूप मागे पडलेल्या आपल्या देशाचा अभिमान वाटावा असे प्रसंग हल्ली दुर्मीळच झाले आहेत. म्हणून अशा एका प्रसंगानेच सुरुवात करावीशी वाटते. 'चेंज फॉर बेटर' या इंग्रजी त्रमासिकाच्या मुंबईतील प्रकाशन समारंभात २३ ऑक्टोबर २०१० रोजी ज्येष्ठ शास्त्रज्ञ डॉ. रघुनाथ माशेलकर यांनी सांगितलेला हा प्रसंग. प्रकाशनाच्या काहीच दिवस आधी ते इंग्लंडमध्ये असताना घडलेला. रतन टाटा यांचा इंग्लंडमध्ये जाहीर सत्कार होत होता. तो स्वीकारायला टाटा स्टेजवर गेले, तेव्हा शेजारच्याच खुर्चीत बसलेला एक इंग्रज गृहस्थ माशेलकरांना म्हणाला, ''लक्षात घ्या, ज्याचा आम्ही आता सत्कार करतो आहोत तो उद्योगपती आजचा ब्रिटनमधला खासगी क्षेत्रातील सर्वात मोठा रोजगारनिर्माता आहे.'' हे सांगून मुंबईतल्या त्या प्रकाशन समारंभात माशेलकर पुढे म्हणाले, ''ज्या ब्रिटनचे आम्ही दीडशे वर्षे गुलाम होतो, त्या ब्रिटनमध्ये सर्वात जास्त नोक ऱ्या देणारा माणूस एक भारतीय आहे, माझा देशबांधव आहे, याचा मला त्या क्षणी प्रचंड अभिमान वाटला. एकेकाळी आमच्यावर राज्य करणाऱ्यांना आज आम्ही नोकरीवर ठेवत होतो. ब्रिटिश करत होते तो जणू फक्त टाटांचा नव्हे, तर संपूर्ण भारताचाच सन्मान होता.'' आपल्या खचलेल्या अस्मितेला उभारी देणारे असे क्षण आपल्या वाटय़ाला वरचेवर यायला हवेत. त्यासाठी आपल्या बाहूंना बळ देण्याचे सामथ्र्य रतन टाटा यांच्या वारशात आहे.

उपभोगशून्य स्वामी!......

गिरीश कुबेर - girish.kuber@expressindia.com

Published: Sunday, December 23, 2012

टाटा उद्योगसमूहाचे प्रमुख रतन टाटा हे येत्या २८ डिसेंबर रोजी वयाची पंचाहत्तरी पूर्ण होत असल्याने टाटा समूहाच्या जबाबदारीतून निवृत्त होत आहेत. त्यांच्या जागी सायरस मिस्त्री टाटा समूहाची सूत्रे हाती घेत आहेत. त्यानिमित्ताने उद्याच्या समर्थ भारतासाठी महत्त्वपूर्ण ठरू शकेल अशा रतन टाटा यांच्या समृद्ध औद्योगिक आणि मूल्यात्मक वारशाचे मार्मिक विश्लेषण करणारे लेख..
बॉम्बे हाऊसमध्ये- म्हणजे टाटा समूहाचं मुंबईतलं मुख्यालय- इथं काम करणारे सांगतात- भारतातल्या सगळय़ात मोठय़ा उद्योगसमूहाचे अध्यक्ष रतन टाटा जेव्हा या इमारतीत आपल्या कार्यालयात येण्यासाठी शिरतात..
तेव्हा काहीही वेगळं होत नाही!
म्हणजे एरवी एखाद्या छोटय़ा-मोठय़ा उद्योगपतीच्या कार्यालयात त्याच्यासाठी स्वतंत्र लिफ्ट असते. तो यायच्या आधी त्याचे भालदार-चोपदार 'बाजू व्हा.. बाजू व्हा' असं म्हणत तिथे असलेल्या इतरांना उगाचच लहान वाटायला लावत असतात. पण रतन टाटा जेव्हा बॉम्बे हाऊसमध्ये शिरतात तेव्हा यातलं काहीही होत नाही. त्यांची गाडी आली की पहिल्यांदा दारात बसलेल्या कुत्र्यांना आनंद होतो. आता एवढय़ा मोठय़ा उद्योगपतीच्या दारी कुत्रे असणं नवीन नाही. पण बॉम्बे हाऊसमधले कुत्रे म्हणजे खरे कुत्रे. चार पायांचे. समस्त टाटा कुटुंबियांना त्यांचं प्रचंड प्रेम. रतन टाटा यांची गाडी आली की हा सारमेय संप्रदाय त्यांच्या गाडीभोवती जमतो. गाडीतून उतरले की लोक काय म्हणतील वगैरे विचार न करता रतन टाटा त्यातल्या काहींना थोपटतात. लाड करतात. 'दीज इंडियन डॉग्ज..' वगैरे शब्द त्यांच्या तोंडात काय, मनातही येत नाहीत. आणि मग ते लिफ्टच्या रांगेत उभे राहतात. इतर कर्मचाऱ्यांसारखे. म्हणजे त्यांच्यासाठी लिफ्ट राखून वगैरे ठेवली जात नाही. आपण कोण आहोत, काय आहोत, हे हा माणूस कधीही  मिरवत नाही. पेज-थ्रीच्या उथळ आणि उठवळ पाटर्य़ात पाचकळपणा करताना दिसत नाही. आणि उद्योगपतींच्या मतलबी गराडय़ातून स्वत:ला अलगद वेगळं ठेवू शकतो. स्वत:च्या घरासाठी २०-२५ मजल्यांचा इमला उभारणं टाटांना सहज शक्य आहे. पण ज्या शहरात ६५ टक्के जनतेच्या डोक्यावर आभाळाशिवाय काहीच नाही, त्या शहरात असं राहणं बरं नाही, हे त्यांना जाणवतं. त्यामुळे एखाद्या कर्मचाऱ्यासारखे ते फ्लॅटमध्ये राहतात. आणि शनिवारी आपले दोन जर्मन शेफर्ड कुत्रे आणि ते स्वत:च्या छोटय़ा यंत्रहोडीतून अलिबागला जातात.

भारत कधी कधी माझा देश आहे......

सर, लहानपणी शाळेत ग्राउंड वर जन-गण-मन अधिनायक जय हे, भारत-भाग्य-विधाता या राष्ट्रगीता नंतर भारत माझा देश आहे ही प्रतीज्ञा म्हणताना छाती अभिमानाने भरून यावयाची देशा बद्दल गर्व वाटायचा .....कांही वात्रट विद्यार्थी सारे भारतीय माझे बांधव आहे म्हणताना हळुच एक सोडून म्हणत तेंव्हा आजूबाजूंच्या विद्यार्थ्याना हसू आवरत नसे...........हळूहळू काळ बदलत गेला. रामदास फुटाणे यांची भारत कधी कधी माझा देश आहे. आम्ही सारे भारतीय अलग अलग आहोत. माझा जयजयकार असो, माझ्या धर्माचा जयजयकार असो, माझ्या पंथाचा जयजयकार असो,माझ्या प्रांताचा जयजयकार असो. झालाच तर... कधी कधी... माझ्या देशाचा सुद्धा जयजयकार असो.-रामदास फुटाणें ही वात्रटीका वाचनात आली...... जे न देखे रवी ते देखे कवी या म्हणीची प्रचीती आली.....खरच फुटाणे यांनी देशाच कीती सार्थ वर्णन केल...आणि आजची देशाची भयानक दुरवस्था पाहता शाळेतल्या प्रतीज्ञे चा पोकळपणा जाणवतो आणि रामदास म्हणतात तेच पटते ...कधी कधी भारत माझा देश आहे.......अखेरीस ....जनगण मन अधिनायक जय हे राष्ट्र गीत इंग्लंडचा बादशहा जार्ज पंचम याच्या १९११ च्या भारत भेटीच्या वेळी त्याचे स्वागत करण्याकरता त्याचे गुणगान गाण्या साठी खास लीहले गेले होते हा कटु सत्य असलेला इतिहास समजल्यावर आणि स्वातंत्र्य लढ्यातील प्रेरणादायी  वंदे मातरम गीता ला डावलुन या जन-गण-मन गीताला राष्ट्रगीताचा दर्जा देण्याकरता जे घाणरडे राजकारण खेळले गेले ते समजल्यावर तर या राष्ट्रगीताचा सुद्धा तिटकारा वाटायला लागला............बऱ्याच वर्षांनी प्रतीज्ञा वाचल्यावर मनावरच्या जखमेतून अश्वत्थाम्याच्या जखमेप्रमाणे भळभळून रक्त वाहू लागल्याने प्रतिक्रया मोठी झाले.

....जोतिष्य वास्तुशास्त्राचा अतिरेक

आज घर बांधणीवर आर्किटेक्ट इंजिनिअर यांच्या पेक्षा  वास्तुशास्त्राचा, जोतिष्याचा दशदिशांचा  खूप अतिरेक परिणाम  झाला आहे...प्लॉट घेण्या पासून ते नवराबायाकोने पलंगावर कसे झोपावे , पूजा घरात देवाची पूजा कशी करावी दगडी मूर्तीच्या देवाचे तोंड कोणत्या दिशेला असावे, स्वयंपाक घरात जेवण कसे तय्यार करावे..... आणि कोणत्या दिशेला तोंड करून जेवावे.... हे सुद्धा हेच कुडमुडे लोक ठरवत असतात. आता तर संडासाचे भांड सुद्धा कसे बसवायचे, कोणत्या दिशेला बसवायचे हे सुद्धा हेच वस्तूतज्ञ दिशा तज्ञ  ठरवितात......पण या मुळे घरमालकाची कशी गोची होते, आपल्या सोयीसुविधा प्रमाणे घर न बांधता कोण्या मूर्ख  वास्तुतज्ञा च्या सल्ल्या प्रमाणे घर बांधल्यास काय अतिरेक दुष्परिणाम होतात, हे या व्यंग चित्रकाराने एकदम प्रभावीपणे चित्रात दाखवले आहे.....१०० ओळीचा लेख लिहून ही जो प्रभाव पडला नसता तो या चित्रा वरून पडला ....आता तरी जनता शहाणी होईल ....

आमच्या गुरुजीना आख्ख गाव लंगड्या मास्तर म्हणूनच ओळखायचे.

आमच्या गुरुजीना आख्ख गाव लंगड्या मास्तर म्हणूनच ओळखायचे. आणि लंगड्या मास्तराच्या शाळेत पोरग एकदा टाकल कि बाप कींवा माय शाळे कडे परत ढुंकून ही पाहत नसत.........एव्हढा विश्वास शाळेच्या शिवणकर लंगडे सर, कुलकर्णी आणि बारबिंड या शाळेच्या त्रिमूर्ती संस्थापक गुरुजींनी कमावला होता. सणासुदीला मुलाची/मुलीची माय माउली आठवणीने लंगड्या सरांन करता घरून गोड जेवणाचा  डब्बा पाठवत असे ........... तर कधी धपाटे कींवा साधी तिखट मिठाची पोळी सुद्धा  वेळप्रसंगी अगत्याने सरांना  दे म्हणून देत असे......कारण शाळेच्या संसारालाच लंगड्या सरांनी आपला संसार मानले होते.....सरांचे स्वच्छ धुतलेले पांढरे शुभ्र कपडे, विध्यार्थ्याना बसल्या जागे वरूनच मारण्या साठी खास बनवलेली लांब वेताची छडी अजून ही डोळ्या समोर उभी राहते. सगळ्या सरांनी आम्हाला भरपूर मारले पण आम्हाला कींवा आमच्या मायबापाना कधी राग आला नाहीं .उलट आम्ही तक्रार केली कि मायबाप सरळ म्हणत तुझीच चूक असेल मास्तर उगीच तुला कश्याला मारतील . आजच्या शिक्षण पद्धतीचे धिंधवडे पाहीले की नशीब आपण या काळात शिकत नाही म्हणत देवाचे आभार मानतो. शिक्षकांनी माझ्या मुलाना मारले तरी मी कधीही शाळेत तक्रार करण्यास गेलो नाही.....आणि आज सगळेच बदलले आहे....बालमनाचा गुरुजींनी मारण्याच्या आधीच पालक शाळेत तक्रार नाही तर भांडणाच्या आवेशात जातात. जर गुरुजींनी मुलाला मारलेले पालकांस पटत नसेल तर त्यांनी घरी खाजगी शिकवणी ठेऊन सरां बरोबर स्वतः बसावे .........

यंहा सत्ता के हर खुर्सी पर उल्लू बैठा है ......

  यंहा सत्ता के हर खुर्सी पर उल्लू बैठा है ...

महाराष्ट्र load shedding मुक्त होता होता राजीनामा आला......

"उष:काल होता होता, काळरात्र झाली अरे पुन्हा आयुष्याच्या पेटवा मशाली."............हे गाण आठवण्याच कारण महाराष्ट्र load shedding मुक्त होता होता राजीनामा आला.......अरे आता पुन्हा पेटवा कंदीलाच्या वाती .......अजितदादा याचं महाराष्ट्र load shedding मुक्त करण्याच स्वप्न नव्हे तर ध्येय होत...... उगीच स्वप्न पाहणाऱ्या पेकी ते नव्हते.......वीज वसुलीची कठोर मोहीम, जेथे वसुली चांगली तो विभाग वीज भारमुक्त 

करणे २४ तास वीज पुरवठा......., ज्यादा वीज चोरी असलेल्या विभागात ज्यादा वीज कपात कपात लागू करणे असे फुकट्या जनतेला अप्रिय वाटणारे निर्णय लोकशाही असून घेण्याचे धाडस दाखवत दादांनी महाराष्ट्र राज्य भारमुक्त करण्याचा दिशेने वेगाने प्रगती केली.......पण का कोण जाणे दादांचा ठरवून गेम करण्यात आला. सिंचन घोटाळ्याच्या धुरात महाराष्ट्र राज्य भारमुक्त करण्याचे स्वप्न भंग पावले......आता असा खमक्या मंत्री या खात्याला मिळणे अवघड आणि महाराष्ट्राचा अंधार खतम होणे नजीकच्या भविष्यात अवघड ...................

चीन युध्दात भारताच्या दारुण पराभवामध्ये नेहरुंचा वाटा मोठा होता.

बाळासाहेबांचे दुखद निधन. त्यानंतर कसाब फासी  या बातम्यांच्या गदारोळात एका महत्वाच्या बातमी कडे दुर्लक्ष झाले. पंडित नेहरूंनी हिमालया पेक्षा जास्त मोठ्या चुका करून भारताताचे प्रचंड नुकसान केले पण नेहरू अंधभक्त आज ही नेहरूंच्या या चुका मान्य करण्यास तयार नाहीत , हे भारताचे दुर्देव .

नवी दिल्ली। दि. २0 (लोकमत न्यूज नेटवर्क)

सन १९६२च्या भारत-चीन युद्धादरम्यान भारताने हवाईदलाचा वापर का केला नाही, हा वादाचा मुद्दा असताना या युद्धातील भारताच्या पराभवाला तत्कालीन पंतप्रधान जवाहरलाल नेहरू जबाबदार होते, असा ठपका भारतीय हवाईदलाचे माजी प्रमुख (एअर चीफ मार्शल) ए.वाय. टिपणीस यांनी ठेवला आहे. हवाई दलाचा वापर केला असता तर 1962 च्या युद्धाचे परिणाम वेगळे दिसले असते, असे मत विद्यमान हवाई दलप्रमुख एअर चीफ मार्शल एन. ए. के. ब्राउन यांनी नुकतेच व्यक्त केले आहे. त्या पार्श्वभूमीवर एअर चीफ मार्शल टिपणीस यांनी ही टीका केली आहे. जागतिक पातळीवरचा नेता बनण्याची पंडित नेहरु यांची महत्त्वाकांक्षा होती. यासाठी त्यांनी देशाच्या सुरक्षा हितांकडे दुर्लक्ष केले. चीन युध्दातील भारताच्या दारुण पराभवामध्ये नेहरुंचा वाटा मोठा होता.‘युद्धाच्या पाच दशकांनंतर भारत व चीन’ या विषयावरील एका चर्चासत्रात टिपणीस बोलत होते. जागतिक नेता बनण्याच्या महत्त्वाकांक्षेपोटी नेहरूंनी देशाच्या सुरक्षा हिताकडे दुर्लक्ष केल्याचा आरोप टिपणीस यांनी या वेळी केला.http://onlinenews1.lokmat.com/staticpages/editions/today/main/DetailedNews-All.php?nid=MainEdition-1-1-21-11-2012-7cc10&ndate=2012-11-21&editionname=mainhttp://online1.esakal.com/esakal/20121120/4639284476902441226.htmhttp://navshakti.co.in/featured/95602/

महामृत्युंजय जपाची दुरावस्था चटा वरील श्राद्ध उरकण्या सारखी झाली आहे.

मरण अटळ आहे. राम-कृष्ण सारख्या देवतांना ही  मरण चुकले नाही..........आपण तर सामान्य माणसच..... असे असताना कोण्या मनुष्य प्राण्याने या महामृत्युंजय जपाची रचना करून मानवाला न मरण्याच्या खोट्या आशेवर झुलवत ठेवले देव जाणे.......   तो खरोखरच महान आहे. बर ज्याने कोणी हा मंत्र रचला तो सुद्धा मृत्यु  वर विजय मिळवू शकला नाही...तरी  असा जप वर्षानुवर्षे विश्वासाने जपुन मानव मृत्यूला    चुकविण्याचा का बर प्रयत्न करतो हेच समजत नाही????......आणि आता तर मिडीयाच जन्म-मृत्यु चा ठेकेदार झाल्या मुळे अश्या अमानवी उपचारांचे अतिस्तोम माजणे साहजिकच आहे. 

एखाद्या गंभीर आजारातून बरे होण्यासाठी. महामारीच्या प्रकोपापासून रक्षण करण्यासाठी. वात(वायू) पित्त(ताप) आणि कफ या दोषांमुळे झालेल्या आजारांपासून मुक्त होण्यासाठी. एखाद्या दुर्घटनेमुळे किंवा आजारामुळे जीवनावर आलेल्या संकटावर मात करण्यासाठी महामृत्युंजय मंत्राचा जप करावा जन्म कुंडलीतील ग्रह दोष, ग्रहांची महादशा, अंतर्दशा यांच्या अशुभ प्रभावाच्या शांतीसाठी महामृत्युंजय मंत्राचा जप करावा..दरिद्रता दूर करण्यासाठी, धन प्राप्तीसाठी, सुखी आयुष्यासाठी महामृत्युंजय मंत्राचा जप करावा.मानसिक अशांतता आणि क्रोध यामुळे धर्म आणि अध्यात्माप्रती निर्माण झालेली कटुता नष्ट करण्यासाठी. परिवार, समाज, आणि नात्यांमधील कलह दूर करण्यासाठी महामृत्युंजय मंत्राचा जप करावा.संपत्तीचे वाद मिटवण्यासाठी. शासकीय कामातील अडचणी दूर करण्यासाठी महामृत्युंजय मंत्राचा जप करावा. लग्न जमण्यात येणाऱ्या अडचणी नाडी दोष किंवा इतर बाधा दूर करण्यासाठी महामृत्युंजय मंत्राचा जप करावा. दिव्य मराठी. http://divyamarathi.bhaskar.com/article/REL-mahamritunjay-mantra-chanting-3515952.html?seq=7 
थोडक्यात जन्मा पासून मृत्यु पर्यंतच्या सर्व प्रवासात हर बीमारी का एक ही शर्तिया  ईलाज असे या जपाचे महात्म्य आहे. शर्त एकच हा जप पवित्र शुद्ध मनाने कोणत्याही प्रकारच्या शारीरिक आणि मानसिक पापच्या वर्तना शिवाय पूर्ण करावा. ॐ त्र्यम्बकम् यजामहे सुगन्धिम्पुष्टिवर्धनम्। उर्वारुकमिव बन्धनात् मृत्योर्मुक्षीय मामृतात।।  इस मंत्र को संपुटयुक्त बनाने के लिए इसका उच्चारण इस प्रकार किया जाता है  ॐ हौं जूं स: ॐ भूर्भुवः स्वः  ॐ त्र्यम्बकम् यजामहे सुगन्धिम्पुष्टिवर्धनम्। उर्वारुकमिव बन्धनात् मृत्योर्मुक्षीय मामृतात।। ॐ स्वः भुवः भूः ॐ सः जूं हौं ॐ  असा हा  देव भाषेतील  मंत्र  आजच्या काळात  प्रत्यक्ष देवाला सुद्धा शुद्ध  भाषेत उच्चारता येणार नाही तेथे  मृत्य  मानवाचे काय ???
आजच्या बाजारीकरणाच्या काळात या मंत्रौपचाराचे, मंत्र म्हणणारयांचे सुद्धा बाजारीकरण झाले असल्या मुळे  या  महामृत्युंजय जपाची दुरावस्था चटा वरील श्राद्ध  उरकण्या सारखी झाली आहे. या  मुळेच  मरणावर  मृत्यु  वर मानव विजय मिळवू  शकला नाही...निव्वळ मंत्र उच्चारून संकटावर मात करता येत नाही..तर संकटाना हिमंतीने सामोरे जावे लागते.... हेच खरे.

आम्ही जातो आमच्या गावा !!!!!!

आम्ही जातो आमच्या गावा !!!!!!